Yargıtay 12. Hukuk Dairesi 2018/4960 Esas - 2019/591 Karar ve 21.01.2019 Tarihli Kararı

Künye

• Mahkeme: Yargıtay 12. Hukuk Dairesi
• Esas No: 2018/4960
• Karar No: 2019/591
• Karar Tarihi: 21-01-2019

Mevzuat

• 2004 Sayılı İcra ve İflas Kanunu
  • Madde 366: İcra mahkemesi kararlarına karşı temyiz yolu.

Özet

Borçlu, alacaklı tarafından 4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin (Aile Mahkemesi sıfatıyla) kararıyla lehine hükmedilen yoksulluk nafakası ve müşterek çocuk lehine hükmedilen iştirak nafakasının tahsili amacıyla başlatılan ilamlı takipte, icra mahkemesine başvurarak icra emrinin iptalini talep etmiştir. Borçlu, müşterek çocuğun boşandıktan sonra kendi yanında kaldığını ve tüm ihtiyaçlarının kendisi tarafından karşılandığını, bu nedenle nafaka ödeme yükümlülüğünün bulunmadığını ileri sürmüştür. Mahkeme, eksik inceleme ve dar yetkili icra mahkemesince tanık dinlenemeyeceği gerekçesiyle itirazı reddetmiştir. Yargıtay 12. Hukuk Dairesi, çocuğun alacaklı yanında bulunması gerektiğini, borçlunun bu iddiasını her türlü delille ispatlayabileceğini belirterek, eksik inceleme yapıldığını ve mahkeme kararının hatalı olduğunu tespit etmiştir. Bu nedenle, Yargıtay, mahkeme kararını bozmuştur.

Anahtar Kelimeler

• İcra Emrine İtiraz
• Nafaka
• Müşterek Çocuk
• Delil İncelemesi
• Yargıtay Kararı
• İcra ve İflas Kanunu

Sorular

• İcra emrine itiraz nasıl yapılır ve hangi durumlarda kabul edilir?
• Nafaka yükümlülüğü hangi şartlarda sona erer veya değişir?
• Müşterek çocuğun nafaka ödeme yükümlülüğü nasıl belirlenir?
• Yargıtay, hangi durumlarda icra emrine itiraz davalarına ilişkin mahkeme kararlarını bozabilir?

Karar

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:
Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin (Aile Mahkemesi Sıfatıyla) 2012/32 Esas- 2012/13 Karar sayılı boşanma ilamında lehine hükmedilen yoksulluk nafakası ve müşterek çocuk lehine hükmedilen iştirak nafakasının tahsili amacıyla başlatılan ilamlı takipte, borçlunun icra mahkemesine başvurusunda sair itirazlarının yanı sıra alacaklı ile boşandıktan sonra müşterek çocuğun kendisinin yanında kaldığını, tüm ihtiyaçlarının kendisi tarafından karşılandığını, bu nedenle nafaka ödeme yükümlülüğünün bulunmadığını belirterek icra emrinin iptaline karar verilmesini talep ettiği, mahkemece davanın reddine karar verildiği görülmektedir.

Lehine nafakaya hükmedilen çocuk yönünden borçlunun nafaka ödemekle sorumlu tutulabilmesi için çocuğun alacaklı yanında bulunması gerekir. Borçlu bunun aksini ileri sürerek, velayeti alacaklıya bırakılan müşterek çocuğun boşandıktan sonra kendi yanında kaldığını iddia etmekte olup, bu iddiası her türlü delille ispatlanabilir. Buna göre, mahkemece, müşterek çocuğun boşandıktan sonra borçlu baba yanında kaldığına ilişkin iddianın borçlunun bildirdiği her türlü delil incelenerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve dar yetkili icra mahkemesince tanık dinlenemeyeceği gerekçesi ile bu yöndeki itirazın da reddi yönünde hüküm kurulması isabetsizdir.

Sonuç

Sonuç: Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nin 366. ve HUMK’nin 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.01.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.