Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2020/4728 Esas - 2020/5981 Karar ve 19.11.2020 Tarihli Kararı

Künye

Mahkeme: Yargıtay 2. Hukuk Dairesi
Esas No: 2020/4728
Karar No: 2020/5981
Karar Tarihi: 19.11.2020
Dava Türü: Boşanma
Yerel Mahkeme: Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

Mevzuat

• Türk Medeni Kanunu (TMK) Madde 174: Boşanmada maddi ve manevi tazminat
• Türk Medeni Kanunu (TMK) Madde 4: Hakkaniyet ilkesi
• Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK) Madde 362: Temyiz edilemeyecek kararlar
• Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK) Madde 353: Bölge Adliye Mahkemesi’nin istinaf incelemesi

Özet

Davacı kadın, boşanma davasında ziynet alacağı, kusur belirlemesi, tazminat taleplerinin reddi ve nafaka konularında kararın temyiz edilmesini istemiştir. İlk derece mahkemesi, tarafların eşit kusurlu olduğuna ve bu nedenle kadının TMK 174 gereğince maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine karar vermiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi, kadının istinaf talebini HMK 353/1-b-1 gereği esastan reddetmiştir. Ancak Yargıtay, yapılan incelemede kadının ağır veya eşit kusurlu olmadığı, aksine davalı erkeğin tam kusurlu olduğu kanaatine varmıştır. Kararda erkeğin kadını evden uzaklaştırdığı, bağımsız bir ev sağlamadığı ve eğitim hakkını engellediği tespit edilmiştir.

Bu tespitler doğrultusunda kadının kişilik haklarına saldırı gerçekleştiği ve boşanma nedeniyle maddi ve manevi destekten yoksun kaldığı kabul edilerek, kadına maddi ve manevi tazminat ödenmesine karar verilmesi gerektiği belirtilmiştir.

Sonuç olarak, Bölge Adliye Mahkemesi kararı kaldırılmış, İlk Derece Mahkemesi kararı bozulmuştur. Kadının ziynet alacağı talebi ise 15.000 TL olduğu için HMK 362 uyarınca kesinlik sınırının altında kalmış ve temyiz dilekçesi reddedilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Boşanma davası
• Maddi tazminat
• Manevi tazminat
• Ziynet alacağı
• Kusur belirleme
• Kişilik haklarına saldırı
• Evlilik birliğinin temelinden sarsılması
• Temyiz sınırı
• Bölge Adliye Mahkemesi
• Yargıtay kararı

Sorular

1. Boşanma davasında maddi ve manevi tazminat nasıl belirlenir?
2. Eşler arasındaki kusur oranı tazminat kararını nasıl etkiler?
3. Ziynet alacağı temyiz edilebilir mi?
4. Bölge Adliye Mahkemesi’nin istinaf incelemesi nasıl yapılır?
5. Kişilik haklarına saldırı hangi durumlarda tazminata yol açar?

KARAR

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından, ziynet alacağı, kusur belirlemesi, tazminat taleplerinin reddi ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Davacı kadının ziynet alacağına yönelik temyiz dilekçesinin incelenmesinde;

Davacı kadının ziynet alacağı talebine yönelik temyiz dilekçesinin incelenmesinde;

6100 sayılı HMK’nın 362. maddesinin 1. fıkrasının b bendi uyarınca "Miktar veya değeri kırk bin Türk Lirasını (bu tutar dahil) geçmeyen davalara ilişkin kararlar" temyiz edilemez. 02.12.2016 tarihli 6763 sayılı Kanun'un 44. maddesi ile de 6100 Hukuk Muhakemeleri Kanununa eklenen ek madde 1 uyarınca temyiz parasal sınırlarının (HMK m. 341, 362) Vergi Usul Kanunu’nun mükerrer 298.maddesine göre her yıl tespit ve ilan edilecek yeniden değerleme oranında artırılması öngörülmüştür. Karar tarihi itibariyle bu miktar "72.070,00 TL" olarak belirlenmiştir.

Davacı- kadının talebine konu ziynet alacağı tutarı 15.000,00 TL olup, karar tarihindeki temyiz inceleme kesinlik sınırını aşmadığından bölge adliye mahkemesi kararı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun madde 362/1-a bendine göre kesin niteliktedir. Açıklanan nedenle, davacı kadının temyiz dilekçesinin ziynet alacağı talebi yönünden reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

İlk derece mahkemesi tarafından, davacı kadın ve davalı erkeğin evlilik birliğini ortak hayatı devam ettirme noktasında gereken çabayı göstermedikleri, tarafların eşit kusurlu oldukları gerekçesiyle, kadının TMK 174/1-2 m. düzenlenen maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Davacı kadın tarafından hüküm, ziynet alacağı, kusur belirlemesi, tazminat taleplerinin reddi ve nafakalara yönelik istinaf edilmiştir.

Bölge adliye mahkemesi hukuk dairesi tarafından kadının istinaf başvurusunun HMK 353/1-b -1 gereği esastan reddine karar verilmiştir.

3-Davacı kadının kusur belirlemesi, tazminat taleplerinin reddine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Davacı kadından kaynaklanan dava dosyasında ispatlanan bir kusur yoktur. Erkeğin mevcut kusurlarının yanında, eşini evden uzaklaştırdığı, manevi anlamda bağımsız ev temin etmediği,kadının eğitim hakkının engellediği dosya kapsamında tanık beyanlarıyla ispatlanmıştır. Evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında davalı erkek tam kusurludur.

4-Yukarıda 3. bentte açıklandığı üzere; evlilik birliğinin sarsılmasına sebep olan olaylarda tazminat isteyen davacı kadının ağır ya da eşit kusurlu olmadığı, bu olayların kadının kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği anlaşılmaktadır. Boşanma sonucu bu eş, en azından diğerinin maddi desteğini yitirmiştir. O halde, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları (TMK m. 4) dikkate alınarak kadın yararına maddi ve manevi tazminata (TMK m. 174/1-2) karar vermek gerekirken, hatalı kusur belirlemesinin sonucu olarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 3. ve 4. bentlerde gösterilen sebeplerle, bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının BOZULMASINA, davacı kadının ziynet alacağı talebine yönelik temyiz dilekçesinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple REDDİNE, kararın 2 bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 19.11.2020 (Prş.)